Ej! Jako dostawca API (aktywnych składników farmaceutycznych) widziałem na własne oczy, jak buforowanie API może zmienić zasady gry w świecie oprogramowania i danych. Przyjrzyjmy się więc, o co chodzi w buforowaniu API.
O co chodzi z buforowaniem API?
Na początek zrozummy, czym jest API. Interfejs API, czyli interfejs programowania aplikacji, jest jak komunikator, który odbiera żądania z Twojej aplikacji i informuje serwer, czego od niej oczekujesz. Następnie przywraca odpowiedź do Twojej aplikacji. Na przykład, gdy otwierasz aplikację pogodową, korzysta ona z interfejsu API, aby zapytać serwer pogodowy o aktualne warunki. Następnie serwer wysyła te dane z powrotem do aplikacji za pośrednictwem interfejsu API.
Teraz buforowanie API przypomina posiadanie małej przestrzeni dyskowej, w której przechowujesz odpowiedzi z poprzednich żądań API. Zamiast wysyłać w kółko to samo żądanie do serwera, możesz po prostu pobrać dane z tego magazynu. Jest to bardzo przydatne, ponieważ wysyłanie żądań do serwera wymaga czasu i może również kosztować pieniądze, zwłaszcza jeśli korzystasz z płatnej usługi API.
Załóżmy, że tworzysz aplikację do dostawy jedzenia. Za każdym razem, gdy użytkownik otworzy aplikację, aby zobaczyć menu konkretnej restauracji, Twoja aplikacja wysyła żądanie API do serwera restauracji. Jeśli nie korzystasz z buforowania, żądanie to musi dotrzeć do serwera, a serwer musi je przetworzyć i odesłać menu. Może to spowolnić działanie Twojej aplikacji, a jeśli wielu użytkowników robi to w tym samym czasie, może to spowodować duże obciążenie serwera restauracji.
Jeśli jednak korzystasz z buforowania API, gdy aplikacja po raz pierwszy pobiera menu z serwera, przechowuje kopię tego menu w pamięci podręcznej. Następnym razem, gdy użytkownik będzie chciał zobaczyć to samo menu, Twoja aplikacja może po prostu pobrać je z pamięci podręcznej, zamiast wysyłać kolejne żądanie do serwera. Dzięki temu Twoja aplikacja będzie szybsza i wydajniejsza.
Rodzaje buforowania API
Istnieje kilka różnych typów buforowania API i każdy ma swój własny przypadek zastosowania.
Klient — buforowanie boczne
Dzieje się tak, gdy pamięć podręczna jest przechowywana na urządzeniu użytkownika, takim jak telefon lub komputer. Na przykład Twoja przeglądarka internetowa może buforować obrazy i dane z odwiedzanych witryn. Gdy wrócisz na tę samą witrynę, przeglądarka może załadować dane z pamięci podręcznej zamiast pobierać je ponownie.
Jako dostawca interfejsów API możemy zastanowić się, jakie korzyści może przynieść buforowanie po stronie klienta naszym klientom. Załóżmy, że udostępniamy interfejsy API dla naszych produktów, npKwas litocholowy w proszku 434 - 13 - 9. Jeśli aplikacja klienta korzysta z naszego API w celu uzyskania informacji o produkcie, może buforować dane na urządzeniu użytkownika. Dzięki temu, jeśli użytkownik będzie chciał ponownie uzyskać dostęp do tych samych informacji, będzie mógł je szybko załadować bez konieczności ponownego żądania API.
Serwer — buforowanie boczne
Dzieje się tak, gdy pamięć podręczna jest przechowywana na serwerze udostępniającym interfejs API. Serwer śledzi otrzymane żądania i przechowuje odpowiedzi. Kiedy przychodzi nowe żądanie, serwer najpierw sprawdza, czy ma odpowiedź w pamięci podręcznej. Jeśli tak, może od razu wysłać odpowiedź z pamięci podręcznej, zamiast ponownie przetwarzać żądanie.
Dla nas, jako dostawcy interfejsów API, buforowanie po stronie serwera może pomóc nam zarządzać obciążeniem naszych serwerów. Jeśli mamy wielu klientów proszących o informacje na tematKoszenila w proszku CAS 1343 - 78 - 8, nasz serwer może buforować odpowiedzi. Zmniejsza to ilość przetwarzania, jakie musi wykonać nasz serwer, i może szybciej obsługiwać więcej żądań.
Wspólne buforowanie
Współdzielone buforowanie jest nieco inne. To jak pośrednik pomiędzy klientem a serwerem. Istnieje współdzielona pamięć podręczna, do której może uzyskać dostęp wielu klientów. Jest to przydatne w sytuacji, gdy wiele różnych aplikacji korzysta z tego samego API.
Na przykład, jeśli istnieje kilka aplikacji związanych ze zdrowiem, które korzystają z naszego interfejsu API w celu uzyskania informacjiCyjanokobalamina 68 - 19 - 9, współdzielona pamięć podręczna może przechowywać odpowiedzi. Wszystkie aplikacje mogą następnie pobierać dane z tej współdzielonej pamięci podręcznej, zamiast wysyłać indywidualne żądania do naszego serwera.
Korzyści z buforowania API
Korzystanie z buforowania API niesie ze sobą wiele korzyści i są one ważne zarówno dla nas, jako dostawcy interfejsów API, jak i naszych klientów.
Prędkość
Najbardziej oczywistą korzyścią jest szybkość. Korzystając z buforowania, możesz ładować dane znacznie szybciej. Jest to świetne rozwiązanie dla komfortu użytkownika. Jeśli Twoja aplikacja działa wolno, użytkownicy prawdopodobnie będą sfrustrowani i opuszczą ją. Jeśli jednak Twoja aplikacja szybko pokaże im potrzebne informacje, istnieje większe prawdopodobieństwo, że pozostaną i będą z niej korzystać.
Koszt - Oszczędności
Wysyłanie żądań do interfejsu API może być kosztowne, szczególnie jeśli korzystasz z płatnej usługi API. Buforując odpowiedzi, możesz zmniejszyć liczbę wysyłanych żądań. Oznacza to, że zapłacisz mniej za korzystanie z interfejsu API. Dla nas, jako dostawcy, oznacza to również, że możemy lepiej zarządzać naszymi zasobami i potencjalnie oferować naszym klientom bardziej konkurencyjne ceny.
Zmniejszone obciążenie serwera
Gdy buforujesz odpowiedzi, Twój serwer nie musi przetwarzać tak wielu żądań. Zmniejsza to obciążenie serwera, co może zapobiec jego awarii lub spowolnieniu. Oznacza to również, że możemy obsłużyć większą liczbę klientów bez konieczności inwestowania w drogie aktualizacje serwerów.
Wyzwania związane z buforowaniem API
Oczywiście buforowanie API to nie tylko słońce i tęcze. Istnieją pewne wyzwania, o których musisz być świadomy.
Nieaktualność danych
Dane w pamięci podręcznej mogą stać się nieaktualne. Oznacza to, że informacje w pamięci podręcznej nie są już dokładne. Na przykład, jeśli cenaKwas litocholowy w proszku 434 - 13 - 9się zmieni, ale Twoja aplikacja nadal wyświetla starą cenę z pamięci podręcznej, może to powodować problemy. Aby sobie z tym poradzić, musisz mieć strategię regularnej aktualizacji pamięci podręcznej.
Unieważnienie pamięci podręcznej
Musisz także wiedzieć, kiedy unieważnić pamięć podręczną. Oznacza to usunięcie danych z pamięci podręcznej, aby następne żądanie trafiło do serwera i pobrało nowe dane. Na przykład, jeśli restauracja zmieni swoje menu, musisz unieważnić dane menu zapisane w pamięci podręcznej w swojej aplikacji.
Najlepsze praktyki dotyczące buforowania API
Aby w pełni wykorzystać buforowanie API, oto kilka najlepszych praktyk.
Ustaw odpowiednie czasy wygaśnięcia pamięci podręcznej
Musisz zdecydować, jak długo chcesz przechowywać dane w pamięci podręcznej. Jeśli ustawisz zbyt długi czas wygaśnięcia, będziesz mieć problem z nieaktualnością danych. Jeśli ustawisz go zbyt krótko, nie uzyskasz pełnych korzyści z buforowania. Przy ustalaniu czasu wygaśnięcia należy wziąć pod uwagę częstotliwość zmiany danych.
Użyj żądań warunkowych
Żądania warunkowe pozwalają sprawdzić, czy dane na serwerze uległy zmianie od czasu ich ostatniego pobrania. Jeśli nie, możesz użyć danych z pamięci podręcznej. Jeśli tak, możesz pobrać nowe dane z serwera. Pomaga to zachować aktualność danych, jednocześnie korzystając z pamięci podręcznej.
Podsumowanie
Buforowanie API to potężne narzędzie, które może poprawić wydajność aplikacji i zaoszczędzić pieniądze. Jako dostawca interfejsów API rozumiemy znaczenie zapewniania naszym klientom niezawodnych i wydajnych interfejsów API. Korzystając z buforowania API, możemy mieć pewność, że nasi klienci będą mogli szybko i łatwo uzyskać dostęp do naszych danych.
Jeśli jesteś zainteresowany wykorzystaniem naszych interfejsów API w swoich projektach, chętnie porozmawiamy z Tobą. Niezależnie od tego, czy tworzysz nową aplikację, czy chcesz ulepszyć istniejącą, nasze interfejsy API mogą zapewnić potrzebne dane. Skontaktuj się z nami, aby rozpocząć dyskusję na temat tego, jak możemy współpracować i jakie korzyści może przynieść buforowanie API Twojej firmie.
Referencje
- „Wysoka wydajność sieci przeglądarkowej” – Ilya Grigorik
- „RESTful Web API” autorstwa Leonarda Richardsona, Mike'a Amundsena i Sama Ruby'ego